Crkveno muško-pevačko društvo u Crepaji obeležilo je veličanstven i redak jubilej – 120 godina neprekidnog i aktivnog postojanja na domaćoj duhovnoj i kulturnoj sceni.

Vek i po duga tradicija zvanično je proslavljena na praznik Mala Gospojina, 21. septembra, kada su članovi ovog jedinstvenog ansambla svečanom liturgijom i odabranim programom duhovnih pesama krunisali više od jednog veka okupljanja meštana oko crkvenog pojanja i očuvanja nacionalnog identiteta, prenosi RTV Kovačica.

Ovaj impresivni jubilej predstavlja neprocenjiv deo kulturne i duhovne baštine Banata. Kroz decenije su se generacije pevača smenjivale na pevnici, ali je osnovna misija društva ostala nepromenjena – da svojim glasovima uveličaju bogosluženja i sačuvaju izvornu tradiciju horskog pevanja kroz sve istorijske ehe i izazove.

Od crepajačkih „pavora“ do moćnih glasova koji drmaju podijum
Istorija hora duboko je utkana u zemljoradničke korene ovog mesta, jer su njegovi osnivači i najstariji članovi mahom bili lokalni pavori (zemljoradnici). O tim zlatnim vremenima svedoči i sačuvana istorijska tabla u crkvi na kojoj je upisano 39 imena osnivača.
„Kada sam pre 41 godinu stao u hor, basovi su bili iza mene, a od dubine tih glasova meni su pantalone podrhtavale. To su bili neverovatni glasovi, pevali su kao slavuji“, priseća se sa puno emocija Branislav Jankov, dugogodišnji član hora koji peva drugi tenor, nastavljajući porodičnu tradiciju svog dede. Iz ansambla sa ponosom ističu da danas niko u široj okolini nema aktivno muško pevačko društvo sa ovakvim kontinuitetom – izuzev Crepaje.

Borba za opstanak i misija pronalaženja novih pevača
Kao i mnoga druga društva, hor se u novije vreme susreo sa ozbiljnim gubicima, naročito tokom pandemije koronavirusa kada je preminulo šest ključnih, iskusnih pevača. Horovođa Đura Živanov, koji u crkveno-pevačkom društvu provodi već punih 40 godina, ističe da iako hor na papiru privlači i okuplja do 60 članova kroz generacije, realnost na terenu zahteva stalno podmlađivanje sastava.
„Danas su to mladi ljudi koji su u radnom odnosu i imaju malo slobodnog vremena. Ali redovno učestvujemo na svim liturgijama, pogotovo kada je crveno slovo i kada deca polaze u školu“, objašnjava horovođa Živanov. Želja članova je da idu „od ulice do ulice“ i sakupe bar po tri pevača za svaki glas (prvi i drugi tenor, bariton i bas) kako bi moćni crepajački sklad nastavio da odzvanja hramom.

Nova nada i svetla budućnost pod okriljem crkve
Uprkos izazovima, Crepajci u budućnost gledaju sa optimizmom i verom da se nit duga 120 godina neće prekinuti. Dolazak novog sveštenika, oca Ljubiše, doneo je novu energiju i nadu u organizaciono jačanje i popunjavanje redova svežim glasovima.
Glavni adut za budućnost hora leži u najmlađima. Sa uvođenjem veronauke u lokalne škole, stvorena je baza dece koja već redovno pevaju za pevnicom na liturgijama. Stariji članovi opravdano očekuju da će se upravo iz ovih redova regrutovati novi tenori i basovi koji će ponosno preuzeti tradiciju. Vođeni maksimom zapisanom u istorijskoj brošuri hora – „Ono što nije zapisano, kao da nije ni postojalo“ – ovi čuvari tradicije obećavaju da će crepajačka duhovna pesma živeti i u vekovima koji dolaze.

(Pančevac/RTV Kovačica)